Jedno pociągnięcie mgiełki i powietrze w pokoju robi się inne — lżejsze, jakby ktoś uchylił okno w maju. Piwonia wchodzi pierwsza — świeża, lekko zielona, jak łodyga tuż po ścięciu. Białe kwiaty idą za nią, delikatne, bez ciężaru.
Bez zapalania, bez czekania. Na obrus przed kolacją, na zasłony przed czyimś przyjściem, na chwilę, w której zwyczajny wieczór zasługuje na coś więcej.
Twój moment. Zawsze pod ręką.























